هنر نگارگری

 اموزش نگارگری

روغن جلا با خاصیت سریع خشک شدن ، تشکیل یک جدارهٔ محافظ بر روی سطح اشیا می دهد ، بدون آنکه دخل و تصرفی در آنها کند . مردمان باستان که آشنایی زیاد با طبیعت اطراف خود داشتند ، توانستند از مواد گوناگون طبیعی و حیوانی چنین ماده ای را تهیه کنند و در انواع رشته های صنعتی و هنری از آن بهره مند شوند .
در دورانهای تمدن پیشرفته تر ، طبیعی دانان ، گیاه شناسان ، داروسازان و رنگ سازان ، هر یک سهم شایسته ای در کمک به این شناسایی داشته اند و به مرور زمان طرز تهیه و استفاده از آن را آسان تر و متنوع تر کرده اند .
موقعیت خاص طبیعی ایران زمین ، که امکان رشد و نمو انواع گیاهان و درختان صنعتی را فراهم کرده است ، متخصصان فن را واداشته است که با دقت و تزیینی ، قابلیتهای گوناگون مواد به دست آمده از این نباتات را تجربه کنند و همزمان با استفادهٔ خوراکی و دارویی از آنها ، از فواید بی شمار این گیاهان در امور صنعتی نیز بهره گیرند.
در هنر گل و مرغ یا گل و بوته سازی هم بعد از اتمام کار یه لایه ای از روغن جلا را روی کار می کشند.
نحوه ی کار هم به این صورت است که لایه بسیار نازکی از روغن جلا رو با استفاده از قلم مویی که سر آن تخت و مسطح باشد(قلم موی 5 سانتی برای این کار مناسب است) روی کار می زنند.باید کار در جایی باشد که در مجاورت هوا نباشد تا گرد و غبار روی آن ننشیند.حدود 12 ساعت بعد کار تقریبا خشک می شود.بعد لایه ی بعدی را می زنیم.و مجددا صبر میکنیم تا خشک شود.این کار را چند مرحله انجام می دهیم تا سطح کار کامل و یکدست پوشیده شود و جلایه مطلوبی داشته باشد.
اگه سطح آماده شده برایه زیر کار است و روی آن قرار است اثری اجرا شود باید سنباده بخورد تا رنگ روی آن بنشیند.
تعاریف بیشتر از لاک:

لاک ، در واقع نام صمغی سرخ رنگ ، یا خرمایی ، یا قهوه ای است که از دو منشاء گیاهی و حیوانی به دست می آید و دارای برق و جلای مطبوعی است . فرمول شیمیایی لاک C HO است . در تحفه المؤمنین تألیف محمد حسینی طبیب ابن محمدزمان دیلمی چنین آمده است : (( لک که به فارسی آن را لاک نامند صمغی است نباتی که در مملکت هند و بنگاله بهم می رسد . آن سرخ رنگ شبیه به توت سرخ و بعضی حب های آن تابقدر لیموئی و نارنجی می باشد ((.
لاک در فرهنگ آنندراج چنین معنی شده است : (( و آن شبنمی است که به سبب برودت هوا بر شاخ درخت کنار و چند درخت دیگر که مخصوص مملکت هندوستان است منجمد گردد و آن را گرفته و بپزند و از آن رنگ سرخی حاصل شود که جامه ها بدان رنگ کنند و آن رنگ به شستن زائل نشود و مصوران و نقاشان در تصویر نقاشی بکار برند ((
لک ، لاک ، لکا ، لالکا در مضامین شعر فارسی تماماً به معنی رنگ سرخ به کار رفته اند ؛ گلهای سرخ را نیز لکا می خوانند . در اشعار حکیم سنائی واژهٔ لکا و لاک هر دو به معنی رنگ سرخ به کار رفته است . از تشبیهاتی که در مورد سرخی لاک در مضامین ادب فارسی به کار رفته است تاج سرخرنگ خروس است که)) لاک )) یا ((لالکا )) نامیده می شده است . همان گونه که رودکی شاعر نامدار قرن چهارم ، رنگ سرخ خون را به سرخی تاج خروس تشبیه می کند : 
"
تیر از بسکه زد به دشمن کوس
سرخ شد همچو لالکای خروس "
● 
تعاریف دیگری که از لاک در کتب علمی شده است به این قرار است : 
▪ 
عقیلی خراسانی در مخزن الادویه چنین توصیف می کند : 
)) 
لاک ، و آن صمغ نباتی است که در مملکت هند و بنگال به هم می رسد و از سرشاخهای برخی اشجار بر می آید و منعقد می گردد ، سرخ رنگ شبیه توت سرخ و برخی لیموئی و نارنجی رنگ می باشد و آنچه از درخت سدر که به فارسی کنار می نامند به عمل می آید بهتر است(( 
▪ 
در مباحث العلائیه چنین آمده است : 
))
از طبخ لک خام در آب و اخذ آب آن انواع رنگهای سرخ به عمل می آید و هر یک را نامی و آنچه از آب مطبوخ آن به انعقاد به عمل می آورند به هندی لاک و آنچه آب آن را در پنبه گرفته اقراض نازک ساخته خشک می نمایند به فارسی کتاد نامند و ثقل لاک مطبوخ آب گرفته را ورقهای نازک می سازند و آن را به هندی (( چپرا )) و به فارسی شیرازی (( دوس )) می نامند و بهترین نوع مطبوخ آن سرخ و شفاف و صافی تازهٔ آن است و قوت آن تا ده سال باقی می ماند ((
▪ 
محمد مؤمن حسینی ، طبیب ابن محمد زمان دیلمی در تحفه المؤمنین می نویسد : 
)) 
لاک )) صمغ نباتی است شبیه مر . ساق گیاه او پر شاخ و گلشن زرد و تخمش قریب به قرطم و گویند شبنمی است که بر آن نبات می نشیند و در آخر میزان جمع می کنند و بهترین او سرخ باشد و قوتش تا ده سال است .                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 1 نظر / 263 بازدید
زینب

kheli mataleb va aks ha ghashang booood mamnooon...[لبخند]